Kościół p.w. św. Mikołaja

Widok ogólny kościoła Widok ogólny kościoła

Kościół parafialny św. Mikołaja, wzmiankowany w 1305 r., wzniesiony w XV w., powiększony o wieżę ok. 1500 r., restaurowany w XIX w. Orientowany, murowany z kamienia, jednonawowy, z poligonalnie zamkniętym prezbiterium nakrytym sklepieniem krzyżowo-żebrowym, z wieżą od północnej strony nawy nakrytej drewnianym stropem i ozdobionej stiukowym fryzem renesansowym. We wnętrzu zachowało się szereg kamiennych epitafiów z XVI-XVIII w.
O istnieniu kościoła w Kotliskach na początku XIV wieku świadczyć może zapis w Liber fundationis biskupstwa wrocławskiego. Kolejna wzmianka datowana jest na rok 1495. O parafii w średniowiecznych źródłach nic nie wspomniano.
Świątynia w Kotliskach służyła ewangelikom jako zbór w latach 1520-1654.
Parafia św. Mikołaja w Kotliskach datowana jest na 2 poł. XVII wieku, o czym świadczą protokoły wizytacyjne.
W 1861 r. założono przy kościele cmentarz.
W 1742 r. wzniesiono w Kotliskach Górnych zbór, który na początku XX wieku został zastąpiony przez nowy.
Po II wojnie światowej zbór przeszedł w ręce Kościoła katolickiego, co sprawiło że stary kościół przestał być użytkowany. Czasami pełnił funkcję kaplicy cmentarnej, ale z czasem zaprzestano używać go do tych celów.
Opuszczony kościół szybko popadł w ruinę. Zawalił się dach, częściowo mury, zniszczeniu uległa empora. W 1987 r. runęły resztki belek stropu, zleciały tynki wewnętrzne odsłaniając polichromię na ścianie tęczowej od strony południowej.
W 1988 r. podjęto się ratowania malowideł i zdjęto je z południowej ściany nawy i ściany tęczowej. Wówczas wszystko wskazywało na to, że kościół ulegnie całkowitemu zniszczeniu.
W 1991 r. przystąpiono do zabezpieczenia kościoła przed nieuchronnym zniszczeniem, przykryto świątynię nowym dachem, a nawę drewnianym stropem.
W 1993 r. na dachu położono dachówkę.
Rozpoczęte prace remontowe dają możliwość w przyszłości eksponowania dekoracji malarskiej na pierwotnym miejscu. Choć innych prac remontowych nie przeprowadzono do dnia dzisiejszego , oprócz wzmocnienia cienkich belek stropu metalowymi płaskownikami skręconymi śrubami, istnieje szansa całkowitej odbudowy kościoła.

Opis w opracowaniu Hansa Lutscha

  • Grabsteine:
    l) von 1554 mit dem Wappen der Familie Boraw, übertüncht.
    2) Kindergrabstein aus dem Anfange des XVII. Jahrhunderts, verwittert.

- Die Kunstdenkmäler der Landkreise des Reg.-Bezirks Liegnitz - im amtlichem Auftrage bearbeitet von Hans Lutsch. Breslau 1891. -


Płyta nagrobna rodziny von Boraw

Ogólny widok płyty

Płyta nagrobna członków rodziny von Boraw z datą 1554 oraz pośrodku wyrytym herbem rodowym.

Epitafia członków rodziny von Eicke

Ogólny widok epitafiów

Epitafia członków rodziny von Eicke na zewnętrznym murze kościoła.

Epitafium George von Eicke † 1696

Ogólny widok epitafium

Epitafium George Erdmanna von Eicke, urodzonego 3 września 1686 roku w Rakowicach Małych, syna George Friedricha von Eicke oraz Heleny zd. von Posern, zmarłego 17 czerwca 1696 roku w wieku 10 lat.

Epitafium George von Eicke † 1712

Ogólny widok epitafium

Epitafium George Friedricha von Eicke, urodzonego w 1653 roku a zmarłego 17 października 1712 roku w wieku 59 lat.

Epitafium Heleny von Eicke † 1697

Ogólny widok epitafium

Epitafium Heleny von Eicke zd. von Posern, urodzonej 14 czerwca 1646 roku we Wrocławiu. 14 czerwca 1679 roku wyszła za mąż za George Friedricha von Eicke i urodziła 6 dzieci. Zmarła 24 stycznia 1697 roku.

Epitafium Michaela Altwitz † 1762

Ogólny widok epitafium

Epitafium Michaela Altwitz syna George, urodzonego 15 września 1709 roku a zmarłego 8 lutego 1762 roku w wieku 52 lat.

Zamknij okno